Rozwód a brak zgody drugiego małżonka na rozwód

Autor - Adwokat Ilona Cebo-Kubiczek
mężczyzna na kanapie przed rozwodem

Co do zasady odmowa zgody na rozwód drugiego małżonka powinna być oceniana przez Sąd według przyczyn rozkładu oraz z uwzględnieniem okoliczności i zdarzeń, jakie powstały w czasie braku pożycia małżonków.

Nie zasługuje na aprobatę odmowa zgody na rozwód, która służy tylko chęci zamanifestowania przewagi nad małżonkiem domagającym się orzeczenia rozwodu i przeszkodzeniu w ułożeniu sobie przez niego życia osobistego (art. 56 § 3 KRO)(Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 21 listopada 2002 r. III CKN 665/00).

Brak natomiast zgody na rozwód małżonka winnego nie powoduje niemożności orzeczenia rozwodu, czyli mimo braku takiej zgody sąd może orzec rozwód.

smutna kobieta w trakcie sprawy rozwodowejOdmowa wyrażenia zgody na rozwód jest uprawnieniem małżonka nie ponoszącego winy za rozkład pożycia i z zasady prowadzi do niemożności orzeczenia rozwodu. Odmowa jednak nie może być narzędziem zemsty.

Sama długotrwałość rozłączenia małżonków nie może być uznana za taką okoliczność, która w świetle art. 56 § 3 KRO uzasadniałaby uznanie odmowy zgody na rozwód małżonka niewinnego za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego, a nadto długotrwałość rozłączenia nie stwarza także domniemania, że małżonek niewinny, odmawiając zgody na rozwód, kieruje się chęcią szykany w stosunku do małżonka winnego. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 26 lutego 2002 r. I CKN 305/01).

Pominięcie odmowy zgody na rozwód z powodu sprzeczności z zasadami współżycia społecznego może nastąpić tylko wówczas , gdy w danych okolicznościach nie ma podstaw do przyjęcia, że orzeczenie rozwodu może wywołać niepożądane skutki społeczne. (Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 27 czerwca 2002 r. IV CKN 1192/00).

ADWOKAT ILONA CEBO -KUBICZEK
KANCELARIA ADWOKACKA DABROWA GÓRNICZA UL GRANICZNA 12 lok 101